Teşekkür!

Bizim kitaplarımızı hazırlarken dinlediğimiz çalma listeleri var, dinlediklerimiz bunlarla sınırlı değil elbette ama onları, Spotify hesabımızda paylaşıyoruz bildiğiniz gibi... Aşağıda Colson Whitehead'in Yeraltı Demiryolu için hazırladığı uzun teşekkür listesi yer alıyor - Whitehead David Bowie'ye, Prince'e ve Sonic Youth'a teşekkürlerini sunmuş, Hazlitt söyleşisinde ise şöyle diyor:

"Kurmaca yazmaya yirmi yıl önce başladım. Çalışırken en sevdiğim iki yüz şarkıdan oluşan çalma listesini döngüye alıp alıp dinlerim. Ramones'dan David Bowie'ye, Lounge Lizards'a uzanır bu liste. Ne zaman bir kitabın sonuna gelsem ve iki sayfam kalsa, Purple Rain'i ve Daydream Nation'ı çalmaya başlarım. Ritüel benim için. Bu albümleri arka arkaya dinliyorsam eğer, yarışın sonuna geldiğimi bilirim."

Yeraltı Demiryolu'na bizim hazırladığımız liste için sizi buraya, Daydream Nation için buraya, Prince için buraya alalım.

Yazarın teşekkür notu aşağıda:

"Nicole Aragi, Bill Thomas, Rose Courteau, Michael Goldsmith, Duvall Osteen ve Alison Rich’e (hâlâ) bu kitabı elinize aldığınız için teşekkürler. Hanser'den Anna Leube, Christina Knecht ve Piero Salabe’ye de teşekkürler. Ayrıca: Franklin D. Roosevelt’e, 1930’larda eski kölelerin hayat hikâyelerini derleyen Federal Writers’ Project için teşekkürler. Frederick Douglass ve Harriet Jacobs’a da teşekkürler, elbette. Nathan Huggins, Stephen Jay Gould, Edward E. Baptist, Eric Foner, Fergus Bordewich ve James H. Jones’un eserlerinden çok faydalandım. Josiah Nott’un "alaşım" teorilerinden de. The Diary of a Resurrectionist. Kaçak köle ilanları, Greensboro’daki North Carolina Üniversitesi’nin dijital koleksiyonundan alınmıştır. İlk yüz sayfa için Misfits’in ilk dönem müziğini yakıt olarak kullandım (“Where Eagles Dare [hızlı versiyon],” “Horror Business,” “Hybrid Moments”) ve Blanck Mass (“Dead Format”). David Bowie her kitabımda vardır ve son sayfaları yazarken hep Purple Rain’i ve Daydream Nation’ı çalarım; dolayısıyla ona, Prince’e ve Sonic Youth’a da teşekkür ederim. Ve son olarak, sevgileri ve destekleri için Julie, Maddie ve Beckett’a teşekkür ederim."

(Girişteki görsel NME'den, Bowie ve Prince yan yana; aşağıda ise pek sevdiğim Kim Gordon yer almakta. Müzik için evrene teşekkürler de bizden gelsin bari, iyi haftalar.)

Liste

Duyurularımızı takip ettiyseniz haberiniz olmuştur; geçen hafta Kadıköy Karga'da bir etkinlik gerçekleştirdik, Trainspotting esintili bir gece geçirdik... Ne yalan söyleyeyim, çok eğlendik. Seda Ersavcı ile ortaklaşa hazırladığımız liste kimi notlarla beraber aşağıda, yakın zamanda da Spotify'daki SireninSesi hesabımızda olacak - o zamana değin referansları kitapta, filmde ve dönemin kendisinde saklı notlarımızla idare ediverin.

1. Die Toten Hosen - The Passenger (Çünkü Iggy Pop.)
2. Mud - Hypnosis (Çünkü Irvine Welsh.)
3. Iggy Pop - China Girl (Haliyle.)
4. Echo & the Bunnymen - Lips like Sugar (Çünkü eğlence.)
5. Kraftwerk - The Model (Çünkü duygu.)
6. Suicide - Cheree (Çünkü Nazlım :))
7. Roxy Music (Çünkü oradan oraya savrulan ruh halleri.)
8. The Jolly Boys - Perfect Day (Çünkü her şeyin bir sonu var.)
9. High Contrast - Shotgun Mouthwash (Çünkü T2.)
10. Protomartyr - Cowards Starve (Çünkü açlık.)
11. Pulp - Razzmatazz (Çünkü adeta Z raporu.)
12. David Bowie - Changes (Çünkü değişim şart.)
13. Woodkid - Run Boy Run (Çünkü koşmak hala güzel.)
14. Iggy Pop - Pleasure (Çünkü haz.)
15. Suede - Heroine (Çünkü öyle.)
16. Superpitcher - More Heroin (Çünkü aynen öyle.)
17. The Chemical Brothers - Setting Sun (Çünkü doksanlar.)
18. Blondie - Atomic (Çünkü sarı.)
19. Pulp - Monday Morning (Çünkü yoksunluk.)
20. Rod Stewart - In a Broken Dream (Çünkü Skagboys.)
21. Dum Dum Girls - There is a Light That Never Goes Out (Çünkü Smiths, Spud ve kalp sızısı.)
22. Siouxsie & the Banshees - The Passenger (Çünkü tarih ve tekerrür.)

(Deniz Bankal'ın seti için buraya. Bu arada Seda Ersavcı'nın bu ayki 221B dergisinde Edgar Allan Poe ve Alan Parsons Project ile kesişen bir yazısı var; onu da kaçırmayın. Görsel için Ozan Akıncı'ya teşekkürler :-))

N-n-n

Bu aralar sanıyorum herkesin biraz ilhama, biraz umuda ve dünyanın ne kadar büyük bir yer olduğunu anımsamaya ihtiyacı var. Bu haftanın notları bu ihtiyaca yönelik bir derleme girişimi.

Yazarların ve Yazar Olmak İsteyenlerin İzlemesi Gereken Filmler. (Deconstructing Harry, Yaramaz Harry diye gösterilmiş Türkiye'de, ne diyeyim, bravo.)  Woody Allen'ı anmışken: Woody Allen'ın Kıymeti Pek Bilinmeyen On Filmi ve üzerine, Yedi Kışkırtıcı Woody Allen Filmi. Okuma-yazma temalı filmlere yakın tarihli bir dipnot: Nocturnal Animals. Ardından: Yazarlar Hakkında Elli Film, bir liste. Varyasyon: İçinde okumak-yazmak geçen filmler. Tekrar Woody Allen'a dönersek - Editörün tavsiyesi: Annie Hall, Manhattan, Zelig; daha yakın tarihli olanlardan Match Point ya da Vicki, Christina, Barcelona bonus'u ile.) Noktayı gelecek programda görünen bir film, Paterson ile koyalım.

Tepkili kadınlarda bugün: Björk. Björk'ün cinsiyetçilik eleştirisi. Üzerine bir klasik; Björk ve şairlerin size yalan söylemesine izin vermeyin. Ardından, Björk'ün ilham kaynakları, Björk olmasa olmayacak olan birtakım şeyler: Michel Gondry, Kanye, Lady Gaga'nın yumurtası, Beyoncé'nin görsel albümü, vs... Üzerine, Björk'ün tavsiyesi: Samaris ve Jofridur Akadottir. Sona yaklaşırken: Rejkjavik ve Björk'ün evi. Fon müziği en sevdiğim filmlerden birinden: 101 Rejkjavik'in Damon Albarn parmağı değmiş film müziklerinden. Kapanış: İzlanda nostaljisi.

Gelecek programlarda yer alan kitaplardan parçalar: Elif Batuman ve Budala. Paul Auster ve 4 3 2 1. Zadie Smith ve Swing Time. Bizim programımızda yer alan bir yazar ile, önümüzdeki aylarda yayımlanacak Don DeLillo imzalı Zero K'den  Sinüs, Cosinüs, Teğet adlı parçayla kapanış.

Feminist Punk'ın 33 şarkılık tarihi. 33 demişken değinmeden geçmeyelim, Smashing Pumpkins ve 33.  

Görselde J. Depp, K. Moss ve birileri eğleniyor; sizlerin de, tercihleriniz doğrultusunda elbette, eğlenmenizi diler, notları burada bitiririm.

İyi tatiller!

Her şey

Bir süredir Rock yıldızlarının biyografileri cenahında bir patlama yaşanıyor; sadece biyografiler değil, otobiyografiler ve anı kitapları da 2012-2013'de ardı ardına gelecek sevgili okur, kemerleri bağlama vakti. Üstelik sırf Rock yıldızları değil, diğer starlar da bu gerçek yaşam öyküsü rüzgarına kapılmış gitmekte. Bu hususta (Rock odaklı) notlarımı toparlayıp detaylı bir yazı yazacağım dediğim gibi, ancak şimdilik önümüzdeki aylarda yayımlanacak olanlara bir göz atalım.

Morrissey ve Neil Young'ın otobiyografilerinden bahsetmiştik - ki Keith Richards'ın Life'ı, halihazırda yayımlanmış olanlar arasında kanımca en sağlam olanı (hayalet yazarın kalemine kuvvet dersem Richards'a ayıp olur mu? Demeyeyim, ayıp olmasın.) Young ile Morrissey yönündeki beklentiler de epey yüksek. 

Önümüzdeki yıl raflara inecek olanlara bakalım bir de - işte size L.A. Times kaynaklı, dağınık bir liste; anı, biyografi, otobiyografi, ortaya karışık:

1. Cindi Lauper (Anı.)

2. New Kids on the Block (Bunlar beşi bir yerdeydi bir nevi, anımsamak isteyen var mı bilemiyorum, elbette ki içlerinden biri ya da hepsi birlikte yazmamış kitabı, gruba dair bir biyografi çalışması.)

3. Pete Townsend (Townsend'in 'kendi' kaleminden, hayalet yazarın kalemine kuvvet demek yine olası.)

4. Courtney Love (Baştan aşağı skandal. Love, kitabın çıkış tarihini ertelemiş, kimse şaşırmamış. Love'ı ancak Love yazabilir, ego göklerde; o yüzden, anı.)

5. Serge Gainsbourg (Nostalji niyetine.)

6. Duran Duran (John Taylor'ın kaleminden anı.)

7. Barbara Streisand (Divalar da kitap yazarmış derseniz yanılırsınız, Streisand hakkındaki kitabın yazarı elbette ki bir başkası, bir biyografi çalışması.)

8. Kenny Rogers (Anı.) 

9. Mick Jagger (Keith yazarken Mick durur mu? Durur. Biyografinin yazarı Philip Norman.)

Hafta boyunca Sahaf Festivali'nden görseller paylaşmışken ve yeri gelmişken yeni değil de eski bir kitabı, baskısı yıllar önce tükenen ve Avi Pardo tarafından dilimize aktarılmış olan Miles Davis otobiyografisini anımsatalım - bu aralar Tepebaşı'nda bulmak mümkündür belki. 

Aydınlık günler dilerim.  

(Görsel, Beyoğlu Sahaf Festivali'nden.)

İlham kaynağı

Burada sık sık yazıdan, yazıya yönelik süreçlerden ve zaman zaman da edebiyat eserlerinin farklı okumalarından, uyarlamalardan bahsediyoruz; farklı okumalar sadece kişilere ya da beyazperdeye özgü değil elbette, müzisyenler de edebiyattan feyzalarak ilginç işlere imza atıyorlar. Edebiyat çıkışlı bir playlistle karşınızdayız bugün, edebiyata biraz da müzik üzerinden bakalım:

A Good Man Is Hard To Find - Sufjan Stevens (Flannery O'Connor'ın (Metis - çeviren: Aylin Ülçer) İyi İnsan Bulmak Zor öyküsüne müzikal bir yaklaşım - Tom Waits'in de aynı adla bir şarkısı mevcut.)

1984 - David Bowie (Bowie'nin 1974 tarihli Diamond Dogs albümünden, yazıldığı zaman 1984 henüz bir ütopya, bugün yakın geçmiş statüsünde... Buram buram 70'ler kokan düzenlemeye özellikle dikkat. Orwell'in kült romanından yola çıkarak yazılan Radiohead şarkısı 2+2=5 bonus olsun üzerine.)

Venus in Furs - Velvet Underground (Kürklü Venüs - 1870 yılına ait bir klasik, yazan Leopold von Sacher-Masoch. Türkçe baskısı tükenmiş görünüyor, DeVotchKa yorumu da mevcut bu arada...)

Banana Co. - Radiohead (Thomas Pynchon hayranı olan Thom Yorke, bu şarkıda Marquez'in Yüz Yıllık Yalnızlık romanından ilham almış; sözlerden pek anlaşılmasa da, beyanı bu yönde.)

I, Robot - The Alan Parson's Project (İki kelime: Isaac Asimov.)

Scentless Apprentice - Nirvana (Tom Tykwer'in beyazperdeye de uyarladığı Patrick Süskind romanı Koku'dan yola çıkıyormuş meğer bu şarkı, Koku'nun Cobain'in en sevdiği kitaplardan olduğu söyleniyor. Bu vesileyle sizler için araştırdım; Cobain'in yaşama veda etmeden önce son olarak okuduğu kitap F.Scott Fitzgerald'ın The Beautiful and the Damned'i olarak geçiyor.)

Painted Bird - Siouxsie and The Banshees (Blog yazarınızın kişisel favorilerinden Siouxsie and the Banshees, haliyle Kosinski klasiği Boyalı Kuş ilham kaynağı söz konusu şarkıya.)

The Mock Turtle Song - Steely Dan (Alice Harikalar Ülkesinde, sadece sayısız göndermesiyle değil, tetikledikleriyle de eşsiz bir metin - Yalancı Kaplumbağa karakteri ise, aslen bir nevi et çorbası olup Yalancı Kaplumbağa adıyla bilinen çorbaya gönderme, göstergebilimin karanlık labirentlerine dalmadan evvel belirtelim, Alice Harikalar Ülkesinde'nin müzik bazlı pek çok okuması mevcut, Steely Dan bu listeye yakıştırdığımız oldu sadece.)

No One Knows My Plan - They Might Be Giants (TMBG'nin şarkısının ilham kaynağı olduğunu iddia etmek biraz şaibeli olsa da sözlerde açık ve net bir Platon göndermesi mevcut.)

The Ground Beneath Her Feet - U2 (Türkçede yeni yayımlanmış bir kitap: Ayaklarının Altındaki Toprak - Salman Rushdie. Şarkının sözlerinin yazarı, Salman Rushdie. Es geçmek mümkün mü?)

The Crying of Lot G - Yo La Tengo (Yine Thomas Pynchon'a saygı duruşu.)

Bananafishbones - The Cure (J.D. Salinger'ın belki de en şahane öyküsü Muzbalığı İçin Mükemmel Bir Gün'ün tetiklediklerinden... The Cure, edebiyat referansları yönünden oldukça zengin şarkılara imza atıyor; ötesi için Killing An Arab (Yabancı - Camus) veya aynı adlı gençlik kitabından yola çıkan Charlotte Sometimes'a kulak verin.)

Nietzsche - The Dandy Warhols. (Kapanış bir metinle değil, kayıtsız kalınamayacak ölçüde dev bir filozofla olsun diye.)

Iron Maiden'dan J.S. Bach'a uzanan pek çok müzisyen, metinlerden ilham almışlar ama iddiamız her tür müzik-edebiyat bağlantısını deşifre etmek değil. Okumalar ve yorumlar çok çeşitli, unutmamak gerek.